Smart thing #9 – Smart campaigning

Maandag 7 november. We gaan de laatste uren in van het grootste democratische spektakel op aarde. Morgen kiest Amerika. En oef, wat is het spannend! ‘Dig up Dirt’ lijkt de slogan voor beide partijen in deze apotheose. Kunnen we iets leren van de campagnes van Donald en Hillary? Docent Marjolein Nieuwdorp was deze zomer in de VS om te campaignwatchen. Dit zijn volgens haar de belangrijkste ingrediënten voor een smart campaign anno 2016. Leest u mee heren Pechtold, Klaver, Rutte?

Door: Marjolein Nieuwdorp – docent Communicatie & campaignwatcher


Tip 1: It’s the data, stupid…
Een smart campaign maakt gebruik van de gouden combinatie Ground Game en Data. Obama was hier een kei in: hij wist een echte grassrootscampagne op te zetten met canvassen als belangrijke pilaar. Hoop jargon! Essentie: langs de deuren gaan en face-to-face mensen vragen om te gaan stemmen. Of phonebanking: telefonisch contact zoeken met de kiezers. De ground game.

Die ground game slaagt pas als je bezoekjes en belletjes doet op basis van inzichten. Op basis van data dus. In vaktermen: Get Out The Vote (GOTV)-data. Gegevens waaruit je kunt afleiden wat voor jouw partij de zogeheten ‘winwijken’ zijn. Welke mensen stemden eerder op jouw partij? Doordat campagnebonzen steeds meer data tot hun beschikking hebben, kunnen ze campagnes steeds meer op maat voeren. Identificeer de stemmers en de manieren om hen te bereiken.

Voorbeeldje. Als SP’er in Rotterdam vind je meer vrienden in Crooswijk dan in Hillegersberg. Uit GOTV-data blijkt dat ongetwijfeld. Segmenteren doe je in dat geval op stadsdeel en wellicht type baan (info die makkelijk van Facebook of LinkedIn geplukt wordt). Maar dat is nog behoorlijk 1.0. Het gaat ondertussen steeds meer om: welke websites bezoeken mensen, wat zijn hun hobby’s, netwerken en voorkeuren. Dat is GOTV 2.0, GOTV anno 2016. Want met die info kun je de gesprekken in de ground game met de juiste mensen op een veel persoonlijker en overtuigender manier voeren.

Meteen aan de slag?

vote-1286584_1280

 

 

 

 

 

 

 

Tip 2: It’s the media, stupid…
Social media zijn een goudmijn om informatie in te winnen en een katapult om informatie te verspreiden. ZZP’ers, LGBTQ of paardenliefhebbers? Met social media kun je je richten op gespecificeerde doelgroepen. Bovendien geven juist sociale media individuele politici meer macht. Een persoonlijk social account kan werken als je eigen persagentschap: de hub van waaruit je nieuws deelt en toelicht, de actualiteit becommentarieert, zichtbaar in gesprek gaat met het publiek.

Onderschat dus owned media niet: jij hebt hier de controle. Een mooie manier om live in contact te zijn met je achterban en potentiële kiezers. Maar ook earned media zijn essentieel in onze network society. Zeker voor kandidaten die zo extreem impopulair zijn als Trump en Clinton is het een godsgeschenk wanneer popidolen, topacteurs, hoge generaals en andere invloedrijke landgenoten zich voor je uitspreken. Van Clint Eastwood tot Mike Tyson, en van Hulk Hogan tot de leider van de Ku Klux Klan: zij steunen Trump. En Clinton heeft celebrities als George Clooney, Lady Gaga, Ellen DeGeneres en Sting achter zich.

Verder lezen?

  • In mijn eigen blog ga ik in op ‘campaigning in times of network media’. Ik volg de campagnes, de verkiezingen en de aftermath. Volg jij mij? Onlangs schreef ik over de impopulariteit van beide kandidaten en het wantrouwen jegens de partij-instituten: The truth and the lesser evil

burst-1439596_1280

 

 

 

 

 

 

Tip 3: dealen met post-truth
Waar de nieuwe media mogelijkheden bieden tot interactie zijn zij tegelijkertijd debet aan het makkelijker creëren van het post-truth-tijdperk: iedereen kan zijn eigen waarheid verkondigen zonder tussenkomst van de traditionele media. Die goeie ouwe tijd waarin de journalist zijn tanden liet zien als waakhond van de democratie? Die tijd komt niet meer terug. Het filter is weg en we leven meer en meer in de bubble van ons eigen gelijk.

Wat betekent dat voor ons kiezers? Nou, we krijgen hulp. Campagnes worden met argusogen bekeken door factcheckers zoals Politifact. Ze zeven de berichtgeving nog enigszins. En neem initiatieven als Generation Progress: een organisatie van progressieve jongeren in Washington, die met een combinatie van onderzoek, toolkits en eigen journalistieke platformen problemen aankaarten, ideeën introduceren.

Aan deze initiatieven kunnen wij als kiezers – ook in Nederland – een voorbeeld nemen: wat meer tijd investeren in onze zoektocht naar ‘hoe het echt zit’. Uit de bubble stappen om the full picture te zien. En op basis daarvan een keuze te maken. Misschien iets voor politici om vast op in te spelen?

Verder lezen?

schermafbeelding-2016-11-07-om-10-34-43

 

 

 

 

Tot slot
Campagne voeren moet volgens mij een feest zijn: het is een periode waarin je je idealen uitdraagt, mensen mobiliseert en pogingen doet om invloed uit te oefenen op politiek en het bestuur van het land. Voor de komende week: alle sterkte voor iedereen gedurende de wedstrijd en de nabeschouwingen. Hang in there.

 


PS1.
Ingewikkeld hè dat Amerikaanse kiessysteem? Twee handige sites waarop je meer kunt lezen over hoe verkiezingen in de VS werken:

PS2.
Van minuut tot minuut volgen hoe de kandidaten in de VS ervoor staan? Een goede site voor de laatste polls is FiveThirtyEight: