De dag van – Nationale Dyslectie, Dyslexie, Dislektie of Disleksie(?) dag

Zes oktober, nationale dyslexie dag. In Nederland heeft 3 tot 5 procent te maken met woordblindheid. Blijkt uit een test dat je inderdaad moeite hebt met lezen of schrijven dan is er de zogenaamde dyslexieverklaring.  Op basis daarvan krijg je extra tijd en worden de eerste vijf spelfouten niet meegerekend. Die extra tijd maakt het maken van je toets natuurlijk gemakkelijker. Maar wat als je nét geen dyslexie hebt?

Door: Lois Neuteboom

In 2016 ben ik getest op dyslexie, ik was toen al 17 jaar. De meeste kinderen worden getest op dyslexie als ze op de basisschool zitten. Leerkrachten vissen de leerlingen met een achterstand uit de klas en laten deze testen. Ik was een leerling die net tegen die ondergrens aanzat maar niet getest werd. Mijn taalcijfers waren laag maar ik had steeds net een voldoende, dus testen zat er niet in.

 

Middelbare school
Toen ik op de middelbare kwam, had ik het de eerste drie jaar niet moeilijk. De lesstof bestond vooral uit veel spellingregeltjes leren en boeken lezen. Met die spellingregeltjes ging het goed, dit is praktisch uit je hoofd leren en reproduceren. Met boeken lezen ging het minder goed. Mijn moeder en ik maakten samen een planning om een boek te lezen. De formule voor het lezen van een boek was het aantal pagina’s, gedeeld door het aantal dagen wat ik nog had om het boek uit te lezen. De uitkomst was het aantal pagina’s dat ik voor het slapen gaan moest lezen. Soms waren dit twee pagina’s en soms zeven. Over een pagina deed ik gemiddeld een kwartier tot half uur. Ik las dus gerust anderhalf uur voor ik ging slapen. Hier hield ik ook rekening mee. Vaak ging ik al om half negen naar boven om mijn boek te lezen en nog op tijd te kunnen slapen.

Laatste jaren middelbare school
Vanaf het vierde jaar begon ik het steeds zwaarder te krijgen. Het vak Nederlands ging niet meer over regeltjes uit je hoofd leren maar vooral over lezen, lezen en nog eens lezen. Voor je eindexamen moet je twaalf boeken lezen. Pak bovenstaande formule er maar weer bij. Het
antwoord is 33 dagen non-stop lezen als we er vanuit gaan dat ik twintig minuten over één pagina doe. Na ongeveer een jaar had ik vier boeken gelezen. Daarnaast heb ik veel moeite gehad met alle vakken waar tekst bij kwam kijken. Toen kwam het besluit vanuit mijn ouders om een dyslexietest te doen. Ook de school was het hiermee eens.

Dyslexietest
Tijdens de dyslexietest probeerde ik heel erg mijn best te doen. Ik wilde alle vragen zo goed mogelijk maken zodat de uitslag van de test zo eerlijk mogelijk was. Twee weken later kregen we het rapport. Ik had moeite met spelling, had een achterstand in woordenschat en de verwerking van teksten in mijn hersenen was veel trager dan bij iemand anders van mijn leeftijd. Maar wat bleek, bij 100% score had je dyslexie en ik had 99% dus ik was blij. Ik had geen dyslexie. Maar later bleek die blijdschap toch niet helemaal terecht.

Moeilijkheden
In mijn laatste jaar van de havo werd de ‘nét geen dyslexie’ een uitdaging. Ik kreeg geen extra tijd en er werd geen rekening gehouden met spelfouten. Vooral tijdens mijn eindexamens had ik het lastig. Wiskunde en scheikunde bestaan uit weinig tekst. Bij deze vakken was ik voor de eindtijd klaar. Maar bij alle andere vakken spande het er steeds weer om of ik het ging halen. Bij mijn Nederlands en Engels examen heb ik de laatste teksten niet kunnen maken. Het was spannend of ik deze met een 5,5 of hoger ging afsluiten.

Verbetering
Uiteindelijk heb ik mijn eindexamen gehaald. Doordat ik zoveel last had van mijn dyslexie dacht ik erover na misschien de verklaring te kopen. Het leek mij makkelijker als ik de verklaring wel zou hebben. Dit kan namelijk tegenwoordig maar kost veel geld. Tegelijkertijd bedacht ik mij dat het niet hebben van een dyslexieverklaring ook een mogelijkheid is. Ik merk nu dat ik het fijn vind om te leren van mijn fouten. Wanneer ik veel moet schrijven voor school laat ik het altijd nalezen door mensen om mij heen. Die doen dit met liefde voor mij en leggen hierbij ook uit waarom het fout is en hoe het beter kan. Ik merk dat ik hierdoor groei. Dit is fijn om te ondervinden. Graag zou ik tegen iedereen willen zeggen dat niet overal een label op geplakt hoeft te worden. Je kan jezelf uiteindelijk trainen om beter te worden.

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.